Niech żyje bal

Razem z Honoratą Przerwą przybywamy do DPSu na doroczny piknik. Witamy się z mieszkańcami i personelem. Krążymy od stolika do stolika, wymieniamy uściski, uśmiechy i drobne uprzejmości. Pomagamy roznosić napoje i przekąski. W pewnym momencie dosiadam się do siedzącej samotnie przy stoliku pani Teresy. Po chwili rozmowy słyszymy pierwsze nuty piosenki "Niech żyje bal", którą właśnie puszcza DJ. Pani Teresa mówi, że pomimo swych 86 lat chętnie by jeszcze kiedyś zatańczyła. Jej mąż nigdy nie tańczył, a ona to zawsze kochała. Bez chwili namysłu podrywam się i proszę panią Teresę do walca... Pani Teresa nie tańczy - ona płynie delikatnie, porusza się z ogromną gracją i łatwością. Nie muszę patrzeć pod nogi - mogę swobodnie patrzeć na ogromny uśmiech pani Teresy.

- Ignacy Bąk